Liña Córdoba - Málaga

Principais infraestruturas: túneles e viadutos

A vía de alta velocidade percorre, chegando a Málaga, dende as chairas de Córdoba polo val do Abdalajís e a serra de Huma, a través dun trazado no que se construíron quince viadutos e oito túneles.

VIADUTOS

Algúns deles son especialmente interesantes polas súas dimensións, deseño ou polo sistema empregado na súa construción.

O viaduto sobre o río Genil é o máis longo da liña con 1390 m. Os de o Espinazo e Jévar están separados entre si por só 32 metros de distancia.

Pola súa altura e lonxitude é importante o viaduto do Arroyo de las Piedras, no concello de Álora. Foi construído para salvar o desnivel que o trazado atopa na saída sur do túnel de Abdalajís. É o segundo máis longo de toda a liña e consta de 19 pantaláns e 20 vans, con luces de ata 63,5 metros e pilas de ata 93,5 metros de altura. O seu taboleiro é mixto, construído en aceiro e formigón.

Parágrafo de tipo destacado

Principais viadutos:

  • Río Guadalquivir, 880 metros
  • Río Genil, 1390 metros
  • Arroyo del Salado, 924 metros
  • Espinazo, 870 metros
  • Jévar, 837 metros
  • Arroyo de las Piedras, 1220 metros
TÚNELES

Para cruzar a Cordilleira Bética construíronse varios túneles cunha lonxitude total de 19 quilómetros.

A chegada da alta velocidade supuxo para a cidade de Málaga unha nova configuración urbana na que o soterramento das vías permitiu a integración do ferrocarril na capital malagueña. O corredor soterrado comprende dous túneles paralelos e anexos de 1932 metros de lonxitude, un para dúas vías de ancho UIC e o outro para dúas vías de ancho ibérico.

 

Parágrafo de tipo destacado

Principais túneles:

  • Gobantes, 1792 metros
  • Espartal, 2002 metros
  • Cártama, 2424 metros
  • Gibralmora, 3217 metros
  • Abdalajís, túnel bitubo de 7280 e 7300 metros
    O máis grande de Andalucía ata a construción do túnel de Sorbas, en Almería

TÚNEL DE ABDALAJÍS

O máis importante de todos os túneles da liña debido á súa lonxitude (máis de 7 km) e á complexidade do terreo percorrido é o túnel de Abdalajís que, desde as inmediacións da estación de Antequera Santa Ana e ao oeste do encoro do Guadalhorce, atravesa a cordilleira do mesmo nome.

 

Os seus máis de sete quilómetros de lonxitude atravesan unha zona de gran complexidade hidroxeolóxica, na que o subsolo é unha cadea continua de acuíferos. Os estudos realizados na fase de proxecto aconsellaron optar polo trazado emprendido como o que menos impacto ten sobre os acuíferos, xa que a alternativa pola zona de El Torcal de Antequera afectaba a acuíferos máis grandes e requería a construción de túneles máis longos.

O túnel é da tipoloxía bitubo, con dous tubos conectados entre si por un total de 19 galerías de evacuación e seguridade separadas cada 350 metros.

Os traballos de perforación comezaron en novembro de 2003 e duraron 26 meses. Dúas tuneladoras de dobre escudo encargáronse da escavación principal. A tuneladora do tubo leste foi bautizada co nome de La Alcazaba, mentres que a do túnel oeste recibiu o nome de La Mezquita.

O túnel requiriu un tratamento de inxección masiva de formigón e a execución dun anel de impermeabilización para o revestimento interior, que mellora o selado e permite a recuperación dos acuíferos que interfería.

Durante as obras, unha das máximas prioridades foi o compromiso co medio natural, que forma parte da política de responsabilidade social do Adif.  Os traballos seguiron estritamente as pautas do Estudo Informativo e da Declaración de Impacto Ambiental. En total, destináronse 12,8 millóns de euros a garantir a integración ambiental da obra, mediante a adopción de medidas de protección da fauna, a vexetación e o sistema hidrolóxico, así como outras dirixidas á recuperación ambiental e á integración paisaxística.